Pagina:Folengo - Maccheronee, vol 2, 1911 - BEIC 1820192.djvu/298


implevit testam vino, sensumque chimeris.

     Ecce lacum Paiae video, nodabimus ambo.
     Disvestire libet, sum nudus, tolle camisam.
     Te quoque fac nudum, Pedrale, lacumque per hunc na.
 PE.  Ecce nato, sed fresca nihil mihi Paia videtur
     atque cavant nobis oculorum lumina buschae.
 TO.  Me miserum, Pedrale, iuva, meschinus anegor,
     in gambam venit granfus, da cancar aiuttum.
 PE.  Quomodo succurram? quin? rursum tolle fiascum.
 TO.  Da cito, ne indusia, morior, cito praebe botazzum.
     En bibo, tuque bibas, scampavi grande periclum.
     Sic morzare focum focus alter saepe probatur.
     Namque serenantur coeli, stat fixaque tellus,
     sum Tonellus ego, tuque es, Pedrale, Pedralus,
     quaeque suo primo res est tornata paëso.
     Thomasina tamen mancat mihi sola, quid ayme
     sperandum est dum nostra subest huic vita biformi
     fortunae?
 PE.  Mors sola, quod ergo quiesce.
     Nam mortalis erat quam luges femina, dormi.


ECCLOGA SEPTIMA

Idem Petralus, Tonellus, Gelmina et Bigolinus

 PE.  O Tonelle, leva sursum, dormivimus horas
     quattuor, ast oculos somno quoque gesto gravatos.
     Quam iuvat in primis postquam dormire calamus
                               [Calamus--cessamus.]
     seu ter sive quater pancae distendere pellem.
 TO.  Sic faciunt asini poltrones, non tamen illos
     dico quadrigambes portantes tergore sommas,
     ast asinos quos villa facit Bardella bigambes.
     Sed quam velle mihi peradessum dicere follam
     coepisti, quando volitare per aëra grillos
     vidimus, et stantes circun girare paësos,
     incipe, non ultra e scala in cantiribus ibis.
 PE.  Res bosiarda quidem non est, Tonelle, daverum
     quam recitabo, tamen quid me donabis ob istam?
 TO. Ne