Pagina:Decurtins - Rätoromanische chrestomathie, VIII.djvu/376


366 Caspar Bardola

Crist. Eu he udi dals vegls a raquintar
Da teis talents e tantas tas bravüras,
Las qualas fin tot uossa fan favlar.
Hans. Eu veiv' ün a, b, c, que er' avonda
Per mai, a tgnair in teista tants custabs;
Eu invlideiv' ils noms mincha secunda,
Ma Lanz güdeva saimper our dals latschs,
Ch' üngün s' inacorscheiva gnanc' ün tach.
Ün di pero nus feivan quint a teista,
Füt domandà: „Quant fa ün pro' mo ün“?
Hans promt det al magister in reposta:
„Que ais e reista … ün ed amo ün“! …
Ha bravo, vet que nom, e tot rieiva, —
Be Lanz füt displaschant e non riet;
Da qua invia steiv' eu e sezeiva
Superb', ma sainza plü flippir ün pled.
Cur il magister dscheiva ün' istoria,
E ch' eu doveiva al quintar davò,
Schi comanzeiv' eu pro la fid da quella; …
Perche 'l principi veiv' eu invlidà,
Aha! dscheiv' el es quà darcheu, tschavat,
Con teis leiv senn; rafüd' e nov far pled.
Ün di dafatt' am det el 'na laschiva'
Am dschand: „Tü teis ta vöda, tamberlan“!
Ed eu, surprais dals noms, cha tot rieiva,
V' lett am s-chüsar … ed al spordschet il man.
Allura gnit el grit, ed in sa furia
Dschet el a Lanz: „Pür güd' a quel tschavat.“
E Lanz lasur' adüna respondeiva
Per amenduos, uschè cha' l spass finit.
Crist. Allura sta que bain, recognoschentscha! …
Hans. A Lanz, a meis patrun, sun eu fidel
Fintant ch' eu he il flà, e la scienza
Vögl eu mossar, cha Hans ais saimper quel.
Crist. Schi, di' m dimen' uoss, eir, a che ün scopo,
Cha tü' t perderschas per ir our dal mond?